Çocuklarla aram hep iyiydi. Bunu sonradan öğrenmedim. Zaten vardı.
Bir çocuk arabaları diziyor, sonra hepsini deviriyor. Tekrar diziyor, yine deviriyor. Oyun gibi duruyor ama değil.
Başka biri oyuncakları saklıyor. Ben buluyorum, tekrar saklıyor. Bir yandan bulunmak istiyor, bir yandan saklanıyor.
Ben bu işi en çok burada öğrendim. Çocukla oynarken. Neyi tekrar ettiğini, neyi bırakamadığını orada görüyorsun.
Çocuklar anlatmaz. Ama saklamaz da. Bir yerden çıkar.
Benim yaptığım şey basit. Önce bir bağ kurmak. Çocuk kendini güvende hissediyor mu, ona bakmak. Sonra da onu olduğu gibi bırakmak.
Çocuk dediğin iki şeye ihtiyaç duyar: ait hissetmek ve kendi olabilmek. İkisi bir araya gelince, bir şeyler değişir.
Deneyimsel oyun terapisi nedir?
Deneyimsel oyun terapisi süreci, çocuğun kendini güvende hissedeceği bir alan ile kendini özgürce ifade edebileceği bir alan arasında bir denge kurmayı hedefler.
Çocuklar çoğu zaman yaşadıklarını doğrudan anlatmaz. Duygularını, deneyimlerini ve iç dünyalarını oyun içinde ifade eder.
Bu nedenle deneyimsel oyun terapisinde oyun, yalnızca bir araç değil; çocuğun duygusal dünyasına ulaşmanın en doğal yoludur.
Seanslarda kurulan oyunlar, tekrar eden temalar ve ilişkiler üzerinden; çocuğun yaşadığı zorlukları ve ihtiyaçlarını anlamaya odaklanırım.
Süreç nasıl ilerler?
Çocuklarla terapi süreci ebeveynle yapılan ilk görüşmeyle başlar. Bu görüşmede çocuğun gelişimi, yaşadığı zorluklar ve aile içindeki dinamikler ele alınır.
Sonrasında çocukla bireysel seanslara geçilir.
Çocuklarla yapılan seanslar, sürecin sağlıklı ilerleyebilmesi için klinik ortamda, yüz yüze gerçekleştirilir.
Oyun terapisi sürecinde çocuk, yaşadığı deneyimleri oyun aracılığıyla yeniden kurar ve anlamlandırır.
Süreç boyunca ebeveynlerle yapılan görüşmelerle, çocuğun yaşadığı zorluklar daha bütüncül bir şekilde ele alınır.
Her çocuk için süreç, kendi ihtiyacına ve hızına göre şekillenir.
Terapi sürecinde amaç ne?
Amaç, çocuğu yönlendirmek ya da “doğru davranışı öğretmek” değildir.
Esas olan, çocuğun kendisini güvende hissedebileceği bir alan içinde duygularını ifade edebilmesi ve yaşadıklarını anlamlandırabilmesidir.
Hangi konularda çalışılır?
Duygusal düzenleme
Çocukların duygularını tanıması ve ifade etmesi zamanla gelişir. Yoğun öfke, kaygı, korku ya da içe kapanma gibi durumlarda, duygularını daha dengeli yaşayabilmesine destek olurum.
Davranışsal zorluklar
Bazı davranışlar, çocuğun ifade edemediği duyguların bir yansıması olabilir. Öfke, kurallara uymama ya da geri çekilme gibi durumları, yalnızca davranış olarak değil, altında yatan ihtiyaçlarla birlikte ele alırım.
Bağlanma ve ilişki problemleri
Çocuğun bakım verenleriyle kurduğu ilişki, duygusal gelişimin temelini oluşturur. Bu ilişkide yaşanan zorluklar, çocuğun hem kendisiyle hem de çevresiyle kurduğu bağı etkileyebilir.
Oyun terapisi sürecinde bu bağın daha güvenli hale gelmesine alan açılır.
Neden oyun?
Oyun, çocuğun kendini en doğal haliyle ortaya koyabildiği alandır. Çoğu zaman anlatamadığı şeyler, oyun içinde kendini gösterir.
Bu nedenle oyun terapisi, çocuğun iç dünyasını anlamak için güçlü bir yol sunar.
